Tek Başınayım ....Sabah; aydınlığı daha yüzüme hediye etmemişti ki uyandım. Salonum klasik bir giriş olan uyanma sahnesi ile karşılıyor beni. Kaç aydır kendi odamda yatmıyorum bilmiyorum. Televizyon karşısında uyuyan biri de değilim aslında. Hantal bir bedenim var hepsi bu. Sanırım tavana dikilen gözlerden, ya da duvarları anlatan kelime oyunları, çatlaklar içindeki çizgilerin göz hizasında sıralanışı falan filan... Dedim ya klasik bir giriş....
devamını okumak için tıklayınız
